Boeren en meiers, monniken en nonnen, abten en edelen; zij allen bepaalden het landschap met boerderijen en dijken ten noorden van Holwierde. Gebiedskenner Edze de Boer vertelde boeiend over de nog zichtbare kenmerken daarvan op onze wandelroute door dit mooie gebied. Zie foto's in fotogalerij.

De start van de op 19 juni 2015 gehouden midzomerwandeling  was met koffie bij de familie Bos in hun schuur  van ‘Klein Wierum’, ooit een kloosterboerderij van het klooster Wittewierum. Daar hield de heer De Boer, zelf afkomstig van de oudste boerderij van de regio Oldenbosch,  een korte inleiding. In het gebied vonden geregeld overstromingen plaats en na geruzie over de verantwoordelijkheid voor het herstel van de dijken is er in de 13e eeuw een dijkenrecht op schrift gesteld door abt Emo van Huizinge afkomstig van bovengenoemd klooster. Dit dijkenrecht kwam erop neer dat als een boer het onderhoud/herstel van de dijk niet kan verzorgen, de gemeenschap dit moet overnemen.
De wandeling begon over de Eemsdijk; van de nu laaggelegen percelen die er achter liggen is grond gebruikt  voor de aanleg van de dijk. Boven op de dijk kwamen de recente discussies over de verdere ophoging ervan aan de orde. We zagen het knikje in de dijk waar in de 80-jarige oorlog een fort heeft gelegen, de resten van bunkers uit de Tweede Wereldoorlog, het laantje bij Lutjeburen dat vroeger naar de kwelder liep en een verlaging in een tuin in Nansum waar het stamslot Ripperda ooit stond. De locatie van de vroegere schandpaal was bij de oprit naar boerderij Oldenbosch. Niet meer te zien, maar wel goed om je te realiseren: veel boerderijen zijn bij de hevige strijd rond Holwierde aan het eind van de Tweede Wereldoorlog opgebrand.
Vanwege het koude en droge voorjaar stonden de te passeren bloemenranden nog niet in bloei, maar een wandeling zo dwars door het land over de maaipaden is sowieso de moeite waard.
Na afloop werd door de liefhebbers het machinepark van de familie Bos bekeken en werd bij een hapje en drankje verder nagepraat.